Ospa wietrzna to jedna z wielu chorób wirusowych, której przebieg określa się jako łagodny. Należy tutaj wspomnieć, że jest to niezwykle zaraźliwa dolegliwość, która potrafi objąć wszystkich domowników. Tak więc jeśli w danej rodzinie choruje na nią jedna osoba, to najprawdopodobniej (prawdopodobieństwo ok 80%) pozostali nie unikną jej złowrogiego wpływu. Choroba najczęściej atakuje w okresie wiosenno-zimowym. Jej cechą charakterystyczną jest wysypka krostowata, która ujawnia się na ciele rzutami. Zdecydowanie łagodniej ospę wietrzną przechodzą dzieci niż dorośli. Wszystko dzieje się za sprawą wirusa, odpowiedzialnego za występowanie ospy wietrznej jak również półpaśca.

Zakażenie wirusem ospy następuje wówczas, gdy osoba w bezpośrednim kontakcie zetknie się z krostką ospy wietrznej. Wirus znajduje się w zawartości krosty, których na ciele chorego może być wiele. Okres całkowitego wylęgania choroby (inkubacji) zawiera się w przeciągu dwóch - trzech tygodni, a jego przebieg jest całkowicie bezobjawowy, mimo że osoba jest już zainfekowana. Po tym właśnie czasie ukazują się jej pierwsze oznaki, w postaci wysypki krostkowej. Wykwity są niestety bardzo swędzące, a ich występowanie rozpoczyna się wpierw na głowie i tułowiu. Dalszy rozwój choroby obejmuje całe ciało. W zasadzie, wysypka składa się z małych plamek o czerwonym zabarwieniu, których wielkość przypomina ziarnko soczewicy. Następnie zmieniają się one w swędzące krostki. Krostki nie utrzymują się długo na skórze – zwykle zaczynają przysychać po 24 godzinach, zostawiając po sobie ślady w postaci drobnych blizn. Cechą charakteryzującą tą właśnie chorobę jest to, że gdy jedne krostki zanikają, kolejne ukazuję się znów, tyle że rzutami.

Kolejnym objawem ospy jest nie wysoka gorączka, która czasem w ogóle się nie pojawia. Komplikacje związane z przypadłością nie zdarzają się często, a sama choroba ustępuje zwykle po paru dniach.

Mając na uwadze łagodny charakter choroby, zwykle nie korzysta się ze szczepień do jej uniknięcia. Są jednak tacy, których odporność jest znacznie obniżona. W takich wypadkach podaje się wówczas immunoglobulinę, której działanie wpływa na wirusa wywołującego ospę wietrzną. Najczęściej immunoglobulinę podaje się kobietom ciężarnym, które podczas swojego dotychczasowego życia nie przebyły dotąd ospy wietrznej, jednakże zetknęły się z nią podczas kontaktu z chorym. Taki zabieg ma na celu ochronę płodu przed zarażeniem.

Kiedy już wystąpią pierwsze objawy ospy wietrznej, nie jest konieczne stosowanie intensywniejszego leczenia. Zaleca się jednak zwiększenie środków higienicznych, aby skóra była utrzymana w jak największej czystości. Ma to na celu uniknięcie nadkażeń bakteryjnych, które za pomocą krostek ospowych, mogą atakować skórę chorego.

Powszechnie w aptekach dostępnych jest wiele płynów łagodzących swędzenie, których działanie można wykorzystać w przypadku ospy. Stosowanie tego typu preparatów wymaga uprzedniej konsultacji lekarskiej.